สำรวจความสัมพันธ์ระหว่างเวลากับการมีสติอยู่กับปัจจุบัน
Explores our relationship with time and mindful presence
เกริ่นนำ - Introduction
บทเพลง "แสงแห่งปัจจุบัน" ได้รับแรงบันดาลในจากบทความเรื่อง อดีต ปัจจุบัน อนาคต จากหนังสือ "ธรรมะประดับใจ" ซึ่งเป็นนิพนธ์ ใน สมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณสังวร ซึ่งมุ่งเน้นการนำเสนอหลักธรรมคำสอนของพระพุทธเจ้าในรูปแบบที่เรียบง่าย เข้าใจง่าย และสามารถนำไปใช้ในชีวิตประจำวันได้
The song "Present Light" was inspired by an article on the Past, Present, and Future from the book "Dhamma for the Heart," written by His Holiness the Supreme Patriarch, Somdet Phra Sangharaja Chao Krommaluang Vajirañāṇasaṃvara. It focuses on presenting the teachings of the Buddha in a simple, easy-to-understand way that can be applied in daily life.
บทเพลงนี้เชิญชวนให้เราสำรวจความสัมพันธ์กับกาลเวลาและการมีสติอยู่กับปัจจุบัน เปรียบเหมือนสายน้ำที่ไหลไม่หยุด จิตใจของเรามักล่องลอยระหว่างความทรงจำในอดีตและความฝันในอนาคต ขณะที่ปัจจุบันอันล้ำค่ากลับผ่านไป บทเพลงนี้เตือนเราว่าสันติสุขที่แท้จริงพบได้เฉพาะในที่นี่และเดี๋ยวนี้เท่านั้น
This song invites us to explore our relationship with time and being mindful of the present. Like a constantly flowing river, our minds often drift between memories of the past and dreams of the future, while the precious present slips away. The song reminds us that true peace can only be found here and now.
เนื้อความ - Content
ผู้ที่สนใจอ่านต้นฉบับ เราได้นำมาแสดงไว้ในบทความนี้ดังต่อไปนี้
For those interested in reading the original text, we have included it in this article as follows:
อดีต ปัจจุบัน อนาคต - Past, Present, and Future
เมื่อพูดถึงอดีต อนาคต และปัจจุบัน มักจะเข้าใจกันว่าอดีต คือเวลาที่ล่วงนานแล้ว อย่างน้อยก็เป็นวัน และโดยมากมักจะคิดว่า อดีตหมายถึงที่ล่วงแล้วเป็นปีเป็นชาติทีเดียว ส่วนอนาคตก็มักจะเข้าใจกันว่า คือเวลาที่อีกนานกว่าจะมาถึง เป็นเดือนเป็นปีเป็นชาติกันทีเดียว และปัจจุบันก็เข้าใจกันว่ามีช่วงระยะยาว เป็นเดือนเป็นปีเป็นชาติเหมือนกัน
When speaking of past, future, and present, it's commonly understood that the past means time that has long passed - at least a day, and often thought to mean years or even lifetimes ago. As for the future, it's usually understood as time that is far ahead - months, years, or lifetimes away. And the present is understood to have a long duration - spanning months, years, or lifetimes as well
แต่ความจริงไม่ใช่เช่นนั้น อดีต ปัจจุบัน อนาคต อยู่ชิดกัน กลมกลืนกัน ไม่ได้แยกห่างกันเหมือนที่เข้าใจกันดังกล่าว ยกตัวอย่างเช่น เมื่อหายใจเข้าและกำลังหายใจออก หายใจเข้าคืออดีต ที่กำลังหายใจออกคือปัจจุบัน อนาคตก็ต่อติดกันมาไม่ว่างเว้น ตัวอย่างลมหายใจเข้าออกที่นำมายกนี้ ความจริงก็ยังทำให้อดีต ปัจจุบัน และอนาคตห่างจากกันอยู่ ที่จริงแล้วแม้ช่วงหายใจเข้าหรือออกช่วงเดียวก็มีอดีต ปัจจุบัน และอนาคตอยู่ในตัวเองพร้อมบริบูรณ์ทั้งสามกาล กล่าวได้ว่าระยะเวลาที่สั้นเพียงไรก็ตาม มีอดีต ปัจจุบัน และอนาคตอยู่พร้อมบริบูรณ์เสมอถ้าจะไม่ยึดมั่นในอดีต ไม่ใฝ่ใจไปถึงอนาคต อยู่แต่กับปัจจุบันจริง ๆ แล้วอย่างถูกต้อง จริง ๆ แล้วต้องถือดังกล่าวคือ ทุกระยะมีอดีต ปัจจุบัน และอนาคตอยู่ในตัว
But that's not the reality. Past, present and future exist closely together, harmoniously, not separated as commonly understood. For example, when inhaling and exhaling, the inhalation is the past, the current exhaling is the present, and the future follows without pause. This example of inhalation and exhalation, in truth, still makes past, present and future seem distant from each other. In fact, even in a single breath - whether inhaling or exhaling - past, present and future exist completely within itself, all three times together. We can say that no matter how brief a period of time, past, present and future are always completely present. If not to cling to the past, not to long for the future, but to truly live in the present correctly, we must hold that every moment contains past, present and future within itself.
พูดอีกอย่างก็คือสิ่งที่เกิดแล้ว เช่นพูดออกจากปากแล้วเป็นอดีตแล้วในทันที ที่กำลังพูดอยู่หรือกำลังเงียบอยู่นั่นเป็นปัจจุบัน และอนาคตก็ติดต่อกับปัจจุบันนั่นเอง นั่นก็หมายความว่าสิ่งที่เกิดแล้วดับแล้วเป็นอดีตทั้งหมด ไม่ว่าจะดับไปนานหรือในระยะที่ติดต่ออยู่นั้นก็ตาม เป็นอดีตทั้งหมด อนาคตก็หมายความถึงสิ่งที่ยังไม่เกิดทั้งหมด เวลาที่ยังมาไม่ถึงทั้งหมด ส่วนปัจจุบันนั้นเหมือนระยะเวลาสั้นนิดเดียว แต่ความจริงแล้วปัจจุบันยาวอย่างยิ่ง มีปัจจุบันอยู่ตลอดเวลา
In other words, what has already occurred, such as words spoken, becomes the past instantly. What is being spoken now or the current silence is the present, and the future connects directly to this present. This means that everything that has arisen and ceased is the past - whether it ceased long ago or in the immediate moment - it's all past. Future means everything that has not yet occurred, all time that has not yet come. The present seems like just a brief moment, but in reality, the present is vast, existing throughout all time.
คนเรามีปัจจุบันอยู่ยาวแสนยาว แต่ก็ยังหลงผูกพันอยู่กับอดีต ไปใฝ่ถึงอนาคต นี่ก็เป็นเพราะความหลง มีความหลงจัดเพียงไหน ก็จะพาให้พ้นไปจากปัจจุบันได้มากเพียงนั้น ไปผูกพันยึดมั่นกับอดีต ไปใฝ่ถึงอนาคตรุนแรงเพียงนั้น ความจริงก็มิได้ไปผูกพันยึดมั่นอดีตหรือไปใฝ่ถึงอนาคตด้วยเนื้อตัวของตนอย่างไร ไปด้วยความคิดเท่านั้น ความคิดนี้แหละเป็นสื่อ หรือเป็นทาสที่สำคัญของความหลง
Humans have such a vast present moment, yet they remain attached to the past and yearn for the future. This is due to delusion. The greater the delusion, the further one strays from the present moment, becoming more intensely attached to the past and yearning for the future. In truth, one does not physically bind themselves to the past or reach for the future - it happens only through thought. These thoughts are the medium, or the significant servant, of delusion.
จัดการกับความคิดของเราเสียให้ดี บังคับไว้ให้ได้ ให้เป็นทาสของเรา อย่าให้เป็นทาสของความหลง เราไม่ต้องการเป็นทุกข์เราก็ต้องบังคับความคิดให้ได้ ถ้าไม่บังคับความคิดของเราเองให้ได้ เราก็จะต้องเป็นทุกข์เพราะความคิดของเราเอง จะไปโทษว่าผู้อื่นทำให้เราเป็นทุกข์ไม่ได้ ขืนโทษเช่นนั้นอยู่ตราบใด เราก็จะไม่มีวิธีแก้ทุกข์ตราบนั้น จะต้องเป็นทุกข์อยู่ตราบนั้น
Manage your thoughts well, keep them under control, make them your servant rather than letting them be servants of delusion. If we don't want to suffer, we must control our thoughts. If we cannot control our own thoughts, we will suffer because of our own thinking. We cannot blame others for our suffering - as long as we continue to place blame this way, we will have no means to end our suffering, and will continue to suffer
ควบคุมความคิดให้ดี ความคิดใดทำให้ไม่สบายใจ ให้ยอมรับทันทีว่าความคิดนั้นต้องยุติ ต้องไม่ปล่อยไว้ให้มีอยู่ต่อไป เปลี่ยนไปคิดถึงเรื่องอะไรอื่นที่ให้ความสบายใจก็ได้ หรือให้ดียิ่งขึ้นก็ท่องพุทโธ พุทโธ เสียเถิด จะได้เป็นสุขแน่นอน
Control your thoughts well. When any thought causes discomfort, immediately acknowledge that this thought must end. Don't let it continue. You can shift to thinking about something else that brings peace of mind, or better still, recite 'Buddho, Buddho' - this will surely bring happiness.
สรุป - Summary
บทเพลงนี้เชิญชวนเราให้สำรวจความสัมพันธ์ระหว่างเรากับกาลเวลา และให้มีสติอยู่กับปัจจุบัน จิตใจของเรามักล่องลอยระหว่างความทรงจำในอดีตและความฝันในอนาคต ในขณะที่ปัจจุบันขณะอันมีค่ากลับผ่านพ้นไป
This song invites us to explore our relationship with time and to be mindful of the present. Our minds often wander between past memories and future dreams, while the valuable present moment slips away.
